Kilka ciemnych lub sztywnych włosków na brodzie występuje u wielu kobiet i najczęściej nie świadczy o chorobie.
Ich wzrost jest związany z androgenami — hormonami obecnymi również w organizmie kobiety.
Jeśli mieszki włosowe stają się na nie bardziej wrażliwe, owłosienie na twarzy może być bardziej widoczne.
Takie zmiany szczególnie często pojawiają się po 35.–40. roku życia, w okresie perimenopauzy lub menopauzy.
Poziom estrogenów stopniowo się obniża, dlatego działanie androgenów staje się bardziej zauważalne.
Duże znaczenie ma również dziedziczność.
Pojedyncze włoski, które pojawiają się stopniowo i nie towarzyszą im inne objawy, zazwyczaj uznaje się za wariant normy.
Warto skonsultować się z lekarzem, jeśli włosy zaczęły rosnąć nagle, stały się gęste lub pojawiły się razem z trądzikiem, zaburzeniami cyklu menstruacyjnego, wypadaniem włosów na głowie albo nagłą zmianą masy ciała.
Takie objawy mogą czasem wiązać się z zaburzeniami hormonalnymi, w tym z zespołem policystycznych jajników lub insulinoopornością.
Na równowagę hormonalną mogą również wpływać stres, brak snu, restrykcyjne diety i gwałtowne wahania masy ciała.
Odpowiednia ilość odpoczynku, zbilansowane odżywianie i umiarkowana aktywność fizyczna pomagają wspierać prawidłowe funkcjonowanie układu hormonalnego.
Włosy na brodzie nie mają związku z niewłaściwą higieną i nie czynią kobiety mniej kobiecą.
To, czy je usuwać, jest osobistym wyborem.
Można używać pęsety, maszynki do golenia, wosku, depilacji laserowej lub elektrolizy.
Golenie nie sprawia, że włosy stają się grubsze — jedynie wydają się sztywniejsze z powodu równego zakończenia.
W większości przypadków włosy na brodzie są naturalną cechą związaną z wiekiem, hormonami i genetyką.
